30 Ekim 2007 Salı

Narsist İdeoloji..

‘’Bir gün içinde aşkın yer almadığı yazılar yazarsam,
Bil ki kelebekleri katletmişim demektir..’’


Suratımdaki umuttan yoksun iki kara delikten ‘’yas’’ fışkırır hiç durmadan..Farkındalık kusuruma aldırmadan içsel ormanımda samimi bir kuzgun olup,tenha omuzlarına aktığım sezgilerime tasmani takmandan,yalancı ve aldatan orgazmlarına şahit olmaktan delirmiş bir haz duymuştum önceleri..Silüetimin organlarının en hiperaktifiyle seni geleceğe kaplamak istediğimde,pasif bir arayışa çivilendim,dudaklarını merak ettiğimden beri..

Beni,kollarımı kesip,gözyaşı kokulu beyaz matem pelerinimi ayak bileklerime düğümleyip güler yüzlü hain denizine iteceğini tahmin edemezdim…

‘’Bir temiz bez ve saf alkol,
Şimdi bana realist pansuman!
Zapt edilebilir tualime yabani,
Kahve gözlü bir duman! ‘’


İmkansız akıllara ihtiyaç kalıntılarını,birer birer toplamayı başarabilmeye tuzlu bir hazırlık..Bir dağın üstünden küllerini üflemeye meyilli alışkanlık…Zahiri bir ideoloji,kesinlikle benimsenmemiş..Parodi tarzında soluyup,daima tüketmiş..Sadece doğmakla insan olunduğunu zanneden beyaz önlüklü dünyevi zombi..Katli vacip, derin bir sığlık sahibi..

2 yorum:

emre dedi ki...

yazıya giriş cümlesine baktığınızda anlıyorsunuz ki; normalden 2 kat fazla konsantre istiyor bu yazı..kendinizi adapte edip okuyorsunuz ve bir çok soru işareti kalıyor aklınızda..tekrar okuyorsunuz..ve tekrar..tekrar tekrar okudukça derinliğine ulaşmaya başlıyorsunuz yavaş yavaş..bu demek oluyor ki;bir çok kez okumayı gerektiricek kadar derin ve her defasında daha çok iz bırakabilicek kadar etkileyici bir çalışma..

Adsız dedi ki...

Sanki yılların verdiği tecrübeyle olgunlaşmış bir şairin üzerinde kalan etkinin yansıması gibi...
Öylesine içten, gerçekci...
Hayatın bıraktığı izleri yeniden keşfeder gibi...
Eşsiz benzetmelerle, sahip oluduğun duygularını, hissettiklerini çok iyi anlatmışsın.
Anlatmak belkide yetersiz, sanki ruhunu çıkarıp gösterircesine...

Lütfen hep yaz...