29 Ekim 2007 Pazartesi

Yüzüstü Suikast..

Üzerime inen bu çöküntü,önceden kurgulanmış,kaybetme sendromu aromasıyla tatlandırılmış tuzağında esir,bekler bu durgun adam..
Karıştığı ruhlara unutulmaz anlamlar katmış,unutulan ruhsuzluğu çirkin bünyelere huzur katmış..Çöküntü duvarinin yitirilmiş sıvalarını diliyle sıvazlamış,sıvı halindeyken tekme taraftarı olup,görünmeden buharlaşmış…

Durmadan gamzeleri bağırır,yüzünün ortası dudağıma hedef alır..Üşümüyorum,tüylerim olmadı hiç,beklenilen olabilir,erotik utangaçlığı ateşlerde cesaret bulabilir..Özgün…
O…

Çizgi!Sınırlı,karanlık çekingenliğinde arada kalmış!Darmadağın kuzey ışıklarını öperken,soluk..Kayıtsız,soğukkanlı bir alıngan..Üstü başı,başsız üstünlüğünü kurmaya yeltenen çirkef hanedanlığının sabırsız celladı..Artık,olmaz artık..

Sürüngen,ama yine de ölü yumaklara dolanıp çılgınca dans eden karbeyaz örtüsü kırgınlığı..Küfürbaz notaları erişemediğine varır..Aynı süreç,tekrar,hiçbir zaman yetişemez gibi…
Kırılır…!

Olmadı mı?Sadece yürü,cünkü bu zift senin damarların!Ürünlerin..Kurduğum yuvanın eksiliğinin,soluksuz uçuşu..Ortada,arada kalmış o sıcaklığın,mutfağında yer alamadın!Kişi,siyah beyaz,boşuna baş parmaklarını koparmadım!Üç nokta,buradayım...

Yorumsuz,fütursuz,solmamaya direnen gül kurusu üzerinde ki buz çevreli,alıngan,kirli adam..Kaçışlara bağlı,kardan vazgeçtim!Kırık! Anlamam,
Bunu da beklemem,şimdilik..

Hiç yorum yok: