Ametist Renkli Kukla..

''Buğulu camın ardından dikkatle baktığımda,
gidecek olanı gelişinden anlayabiliyorum artık''

Kızgın kapıları yumrukladığımda,ateşten bir paspas oluvermişim başlangıcımda..Biraz daha biçimlenmiş bir hal alırken ekimlerde tozlu huysuzluğum,düzenbaz kayıplara dört vardı yok saymışlığın kenarında..Acıtılmış duyularıma umarsızlığı boca ediyorum bu kez gözü kara maneviyat sloganlarıma habersizce bulaştırılmış sömürü darbelerinin açtığı kara deliklere düşmemek için..

Kimse bana beni vermedi,beni benden soyutlayıp,küçük varlığım iki yüzey arasında ufalandığından beri..Beş levyeli pamuklar aniden çorak bir matlığa buladılar ve kırılganlıklarla gömdüler üzerimi..Yüzümü okşadılar,yanaklarımı kopardılar,ve tükürüp üzerinde tepindiler benliğimin..

Ve ben bir ağız dolusu orospu kusmak istiyorum yüzlerine,soğuk betonlara utançlarını bağırmak istercesine..

Uzaklaşıyorum..

''Gözlerimin altındaki dipsiz,yaşam façası,ametist renginde çukurlara dalıyorum,tek başına kör ebe oynayan gençliğimi çekip çıkarabilmek için..